‘Wederzijdse waardering is belangrijk.’ (Herman De Vleesschhouwer,  voormalig directeur Academie voor Muziek, Woord, Dans St.-Niklaas)

Meer en betere samenwerking tussen deeltijds kunstonderwijs en amateurkunsten.

Een wensdroom die niet zo nieuw is, maar wel nog altijd actueel!

Welke vormen van samenwerking zijn relevant? Waar zitten win-wins zonder je eigenheid op te geven?

We willen bruggenbouwers inspireren en aanmoedigen om verder te experimenteren.

SAMEN VOOR MEER KUNST

Stel je voor. Een jonge vioolspeler volgt in het weekend les aan de academie, schittert eind april als Lokale Held in de plaatselijke popband en wordt na (of zelfs nog tijdens) z’n academieopleiding lid van een strijkensemble in een naburige gemeente. Helemaal top wordt het als deze muzikant ook deel uitmaakt van een dynamische cultuurraad of vanuit z’n creativiteit aanvuurder is van een maatschappelijk getint project waarmee zijn vereniging de Vlamo Award in de wacht sleept. Als er dan nog een beetje sociaal ondernemer in hem schuilt, komt hij met z’n academie misschien tot een akkoord om buiten de lestijden gebruik te maken van de muziekstudio…

Dito verhaal is ook denkbaar voor toneelspelers, schrijvers, dansers of beeldend kunstenaars…

Om maar te zeggen. We zijn (s)hoppers. Mensen doen waar ze zich toe aangetrokken voelen of waar ze zelf potentieel in zien. Maar volgen de structuren wel?

Constante wisselwerking en doorstroming tussen de amateurkunstensector en het deeltijds kunstonderwijs (en omgekeerd)… het is de ultieme droom van believers die menen dat beide sectoren élkaar kunnen versterken en vooruit stuwen.

Het gaat dan niet alleen over techniek en uitvoering maar ook over passie, goesting, creativiteit en out of the box denken. In die visie staat niet zozeer het organisatiedenken centraal, maar wel de individuele groei en complementaire impulsen.

Waar zitten goede voorbeelden? Wat maakt hun succes? Ontdek het op deze site.

DKO = deeltijds kunstonderwijs = de academies
AK = amateurkunsten = kunst in de vrije tijd